In eo enim positum est id, quod dicimus esse expetendum.

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Haec para/doca illi, nos admirabilia dicamus. Cur fortior sit, si illud, quod tute concedis, asperum et vix ferendum putabit? Frater et T. Quid ei reliquisti, nisi te, quoquo modo loqueretur, intellegere, quid diceret? Duo Reges: constructio interrete. Ergo hoc quidem apparet, nos ad agendum esse natos. Videsne quam sit magna dissensio?

Qui ita affectus, beatum esse numquam probabis;

Quacumque enim ingredimur, in aliqua historia vestigium ponimus. Commoda autem et incommoda in eo genere sunt, quae praeposita et reiecta diximus; Ille enim occurrentia nescio quae comminiscebatur; Sit hoc ultimum bonorum, quod nunc a me defenditur;

• Et quidem, inquit, vehementer errat;
• Qui si omnes veri erunt, ut Epicuri ratio docet, tum denique poterit aliquid cognosci et percipi.
• Cum salvum esse flentes sui respondissent, rogavit essentne fusi hostes.

1. Rhetorice igitur, inquam, nos mavis quam dialectice disputare?
2. Nam illud vehementer repugnat, eundem beatum esse et multis malis oppressum.
3. Dulce amarum, leve asperum, prope longe, stare movere, quadratum rotundum.

Suam denique cuique naturam esse ad vivendum ducem.

Est enim tanti philosophi tamque nobilis audacter sua decreta defendere. Videsne, ut haec concinant? Bonum incolumis acies: misera caecitas. Dempta enim aeternitate nihilo beatior Iuppiter quam Epicurus; Quorum sine causa fieri nihil putandum est. At enim sequor utilitatem. Ita fit beatae vitae domina fortuna, quam Epicurus ait exiguam intervenire sapienti. Consequatur summas voluptates non modo parvo, sed per me nihilo, si potest;

Theophrastum tamen adhibeamus ad pleraque, dum modo plus in
virtute teneamus, quam ille tenuit, firmitatis et roboris.

Non igitur de improbo, sed de callido improbo quaerimus,
qualis Q.

Age nunc isti doceant, vel tu potius quis enim ista melius?

Egone quaeris, inquit, quid sentiam? Quare ad ea primum, si videtur; Cur iustitia laudatur? Ita relinquet duas, de quibus etiam atque etiam consideret. Sed quot homines, tot sententiae; Frater et T. Tum ille: Ain tandem? Quid sequatur, quid repugnet, vident. Quid est enim aliud esse versutum? Occultum facinus esse potuerit, gaudebit; Restinguet citius, si ardentem acceperit.

Quid ergo aliud intellegetur nisi uti ne quae pars naturae neglegatur? Nulla erit controversia. In qua quid est boni praeter summam voluptatem, et eam sempiternam? Ita prorsus, inquam; Nam de isto magna dissensio est.